O CIM CON PALESTINA

8 01 2009

O CIM, acaba de facer público en rolda de prensa a intención de viaxar por medio mundo para atopar a aqueles guerrilleiros máis adestrados para facer un ataque inminente contra os intereses xudeos. Este comunicado chega nun momento de máxima tensión en Gaza, onde Israel intenta sitiar os palestinos co pretexto de destruir e matar os asasinos de Hamas.

Toñito Clarete, o do pasamontañas verde, quixo sair en defensa do Estado Palestino, e dí non recoñecer o pobo israelí namentres sighan fasendo o mal nas terras arabes. Como ven sendo habitual nos últimas roldas de prensa, Manolo do Sacho e o Subcomandante Marcos da Portela limitáronse a estar de corpo presente posto que non emitiron nin unha soa frase. Marcos da Portela enxuizado a semana pasada por prevalicación e malversación de fondos, saiu escoltado polo catro por catro la Policia Local de Cangas, duas furgallas antidisturbios e un cordón policial sen precedentes nas citas dos paramilitares.

Na fotografía superior vemos a Toñito Clarete exercendo de número un en Chiapas, na xuntanza anual do CIM e EZLN, co Subcomandante Marcos de México (non o da Portela) como verdadeiro eixo vertebrador da xuntanza. Toñito falou en clave política de dita xuntanza, e ensalzou o traballo dos homes do EZLN, os cales mandou un quilojramo de mexilóns, duas rabalisas e unha marajota para que selebrasen o aninovo.

A rolda de prensa abriuse con un forte grito de Toñito Clarete en árabe, traducido o morracense vería a ser algo así como: “Pola luita interclasista, pola liberasión do pobo palestino, polo desarme xudeo e por un Morraso Seive” O motivo de dita entrevista cos medios non era outra que o tema de Palestina e Israel, pero os morracenses aproveitaron para falar de outros temas que teñen preocupados os morracenses, como a luita pola independencia, pola quinta provincia, pola anexión das Cies e pola declaración de patrimonio da humanidade o Viño do Hío e o Tinta Femia de Cela.

Advertisements




ISRAEL ASASINOS-O MORRAZO PRO-PALESTINO

8 01 2009

Ver imagen en tamaño completo





E se che digo que o domingo curras?!

8 01 2009

“E se che digo que o domingo curras” non é un menxase utópico para alquén que non deixa de cheirar as listas do Inem. Este ensaio pode porecer unha broma de mal gusto para aquel que queira traballar a calquer prezo, pero hai cousas que non se poden deixar pasar…

Moitos centros comerciais seguen a traballar como cans, sen piedade ante os ollos perplexos dos pequenos comercios que ven como non poden competir en igualdade de oportunidades, estes desmoralízanse e ven como as súas ganancias diminúen, mentres o can grande se morde o pescozo. Por outro lado os traballadores dos centro comercias, que cada día son máis, ven como teñen que traballar práticamente tódolos festivos, en decembro sei de casos de traballar tódolos domingos e os festivos do día 6 e o día 8, inda encima unha clienta dunha tienda lle decía hoxe a unha empleada, “no os quejéis que aún disfrutais el 25 y el 1 de enero” A empleada da tienda mirouna cunha cara de esas que parece que queres degoiar a alguén, pero non pasou a maiores, eu estaba esperando que a rapaza sacara unha AK47 de debaixo do mostrador e se pusera a ametrallar a inoportuna clienta, pero o final non pasou nada, lástima senón tería unha magnífica foto para acompañar este reportaxe, (xa teño ialma de periodista sen escrúpulos, vaia!)

Por outro lado e seguindo a conversa ca dependienta da tenda, bótase a chorar e me dí cando vai poder xogar co seu fillo, ou cando vai poder ir a cear co seu marido. Mentres se bota unha man a cara para limapalas bágoas qeu cubriron o seu rostro en un segundo, ca outra man me achega unha circular do centro. Dita circular,  firmada polo Consello de Goberno e en consonancia co Goberno Autonómico, comenta os festivos nos que deben abrir os centros comerciais e as tiendas que están dentro. Pareceume totalmente desproporcionado, un total de ate 6 festivos nun mes, pero … non podo enterer como os polítcos se fartan de falar de conciliación da vida laboral ca vida privada e despoís fan o que queren. Eso sí agora teñen escusa, a crise fai que se teña que traballar máis para gañar o mesmo, o caso é que non creo que o xerente, da tienda na que estaba escoitando a dependienta, non creo que vaia, nin tan siquera que chegue a chamar por teléfono para preguntarlles como lles vai, e neste caso penso que acerta, xa que inda por encima estaría ben que se mofase dos seus empregados.